ديگران دارد در تعارض است . چگونه ممكن است كه امام بااين اوصاف بازهم او را به ترس متهم كند . 4 - ترسو خواندن مسلم با سيرهء عملى وى تناقض دارد . زيرا اين قهرمان بزرگ ، دلاورى و شجاعتى خيره‌كننده از خود نشان داد و در هنگام حمله گروه‌هاى كوفى ، بى آن كه كسى او را يارى دهد و يا پشتيبانى كند ، يك تنه با آنها به مقابله پرداخت . وى شمار زيادى از آن سپاه انبوه را كشت و آنها را وحشتزده و بيمناك ساخت . هنگامى هم كه او را اسير گرفته نزد ابن زياد بردند ، اثرى از ذلت و شكست در وى ديده نشده بلاذرى درباره مسلم مىگويد : او شجاع‌ترين و سرسخت‌ترين مردان بنىعقيل بود « 1 » ؛ و بلكه پس از ائمه عليهم السلام شجاع‌ترين هاشمى تاريخ است . اين حديث افترايى است كه براى كاستن از ارج و مقام اين فرمانده بزرگ كه از مفاخر امت عربى و اسلامى به شمار مىآيد ساخته شده است » . « 2 » از اين رو ما در اين باره ، نظر قرشى را بر نظر مقرم ترجيح مىدهيم ، و بر اين باوريم كه اصل نامه و پاسخش صحت ندارند ؛ و به گمان قوى اصل حادثه نيز درست نيست . مسلم در كوفه چنان كه گذشت ، امام حسين عليه السلام به مسلم سفارش كرد كه در كوفه ، نزد مورد اعتمادترين مردم شهر برود و فرمود : « چون وارد شهرشدى نزد موثق‌ترين ساكنانش فرود آى » . « 3 » چرا كه لازمه طبيعى آغاز عمل سياسى - انقلابى مسلم براى دعوت مردم به فرمانبردارى از امام و بسيج آنان براى قيام همراه آن حضرت ، و دست برداشتن از آل ابى سفيان ، اين بود كه پايگاه وى منزلى باشد كه صاحب آن دوستدار اهل بيت عليهم السلام و موثق‌ترين فرد كوفه باشد . ابن كثير مىنويسد : « 4 » هنگامى كه وارد كوفه شد در خانه مردى به نام مسلم بن

--> ( 1 ) - انساب الاشراف ، ج 2 ، ص 836 . ( 2 ) - حياة الامام الحسين ، ج 2 ، ص 343 - 344 . ( 3 ) - الفتوح ، ج 5 ، ص 36 . ( 4 ) - البدايه والنهايه ، ج 3 ، ص 279 .